Budynki wymagające certyfikatu

Od 1 stycznia 2009 roku obowiązek wystawienia certyfikatu energetycznego dotyczy każdego budynku oddawanego do użytku oraz budynku, który podlega zbyciu lub najmowi. Certyfikat taki potrzebny jest także w przypadku, gdy w wyniku przebudowy lub remontu budynku, ulega zmianie jego charakterystyka energetyczna.

Natomiast przepisy te nie dotyczą tych budynków, które podlegają ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, budynków, które używane są jako miejsca kultu i do działalności religijnej. Z obowiązku posiadania takiego certyfikatu zwolnione są także budynki przeznaczone do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata, budynki mieszkalne przeznaczone do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku, budynki niemieszkalne, służące gospodarce rolnej, budynki gospodarcze i przemysłowe o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50kWh/(m²·rok), a także budynki wolnostojące, których powierzchnie użytkowa nie przekracza 50 m².

Wystawianie świadectwa energetycznego regulowane jest przepisami prawa budowlanego. Inwestor zobowiązany jest do dołączenia świadectwa charakterystyki energetycznej budynku do zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie. W przypadku budynku lub lokalu, który podlega zbyciu lub wynajmowi, certyfikat energetyczny powinien być udostępniony najemcy lub nabywcy. Jednocześnie brak takiego świadectwa nie uniemożliwia dokonania transakcji i nie stanowi formalnej przeszkody w jej zawarciu.

W przypadku budynku z lokalami mieszkalnymi lub częściami budynku stanowiących samodzielną całość techniczno-użytkową, przed wydaniem lokalu mieszkalnego lub takiej części budynku osobie trzeciej, sporządza się świadectwo charakterystyki energetycznej lokalu mieszkaniowego lub części budynku. W przypadku budynków ze wspólną instalacją ogrzewczą certyfikat energetyczny sporządza się dla budynku.